داخلی صفحه لرستان خبر
 
گلچینی از وصیت‌نامه شهید علی‌جعفر اسدی‎فرد
تاریخ انتشار : دوشنبه ۲۷ فروردين ۱۳۹۷ ساعت ۰۸:۱۹
در گلچینی از وصیت‌نامه شهید علی‌جعفر اسدی‎فرد امده است: «حفظ اسلام لازم‌تر از هر چیزی است، بر مشکلات صبر کنید چون لازمه انقلابی بودن و مسلمان بودن تحمل مشکلات است، اگر خواستید گریه کنید برای امام حسین(ع) گریه کنید و برای من هم در بین گریه‌ها دعا کنید، شهید عزادار نمی‎خواهد بلکه پیرو می‎خواهد»
گلچینی از وصیت‌نامه شهید علی‌جعفر اسدی‎فرد
 
به گزارش «ایثار لرستان» به نقل از ایکنا، شهید علی‌جعفر اسدی‌فرد در یکم اردیبهشت‌ماه سال ۴۶ در روستای بازوند از توابع شهذستان کوهدشت از پدری به‌نام محمدجان و مادری به‌نام گُل‌پری متولد شد و تحصیلات خود را تا دوم راهنمایی ادامه داد و در ۲۴ مردادماه سال ۶۴ در چنگونه براثر اصابت ترکش به شهادت رسید و پیکر مطهرش را در روستای بازوند از توابع شهرستان کوهدشت به خاک سپردند.
در گلچینی از وصیت‌نامه شهید علی‌جعفر اسدی‎فرد می‎خوانیم: «حفظ اسلام لازم‌تر از هر چیزی است، بر مشکلات صبر کنید چون لازمه انقلابی بودن و مسلمان بودن تحمل مشکلات است، تا می‎توانید خدمت کنید و تقوی کسب کنید که هم بهترین توشه برای آخرت است و هم در جهان در آینده بتوانید پاسدار خوبی برای خون شهیدان انقلاب باشید، تقوی حاصل نمی‎شود مگر به دوستی با اهل‌بیت(ع)، اگر خواستید گریه کنید برای امام حسین(ع) گریه کنید و برای من هم در بین گریه‌ها دعا کنید، شهید عزادار نمی‎خواهد بلکه پیرو می‎خواهد».
متن کامل وصیت‌نامه شهید علی‎جعفر اسدی‌فرد
در وصیت‌نامه شهید علی‎جعفر اسدی‌فرد آمده است: «یا رب چه چشمه‌ای است محبت، که من از آن یک قطره آب خوردم و گریستم.اگر روزگار با من ناسازگاری کند و اگر «من» مثل کوهی بلند جلویم باشد هیچ نمی‎ترسم و از آن بالا می‎روم.می‎خواهم با زندگی نبرد کنم و به یاری الله پیروزی را به دست گیرم و تا آخرین لحظه عمرم از زحمت و کوشش نخواهم ایستاد.
موج‌های کوه‌پیکر سختی‎ها برهر کس اثر کند در وجود بنده خدا نمی‎تواند تاثیر کند.اگر از راهم منحرفم کند باز به راه حق تعالی می‌گردم.از تندباد حوادث اصلاً نخواهم هراسید و در برابرش می‎ایستم اگر من را بیفکند و از حرکت بازم دارد چون بلند شوم دو برابر سریع‌تر می‌دوم اگر باز من‌را نخواهد سازگاری کند آن‌قدر محکم به راه خود ادامه می‎دهم تا خودش از ناسازگاریش خجل شود.
گام برداشتن در  راه دین اسلام؛ آرزوی شهید اسدی
آرزویم این است که در راه دین اسلام گام بردارم و انقلاب را به رهبری امام خمینی، این پیر جماران و با همت مردم متعهد به اسلام به پیروزی برسانم و برای خاطر خدا امام خمینی عزیز این حسین زمان و به‌خاطر امت بزرگوار امام و حرمت خون شهیدان به یاری خداوند متعال تا آخرین قطره خونم در راه او که غیرت می‎دهد به من و همه چیز می‎دهد به من همچون شیری مقاومت و جنگ می‎کنم تا به کاملیت برسم.
و اگر به لطف خداوند شهید شدم، که تا او نخواهد قسمت هرکس نمی‎شود، از شما می‎خواهم افتخارباشد برایتان و هیچ ناراحت نشوید.
با سلام و درود خدمت امام زمان(عج) و نائب برحقش حضرت امام خمینی و سلام به شهیدان راه اسلام از صدر اسلام تا به حال به‌خصوص شهیدان کربلا.سلام برشما خانواده عزیزم به‌خصوص مادر مهربانم و سلام به دوستان و آشنایان و کلیه مستمعین این وصیت‌نامه.
خدای را سپاس می‎گویم که به من توفیق عنایت کرد که در بین همه دسته‌جات مذهبی مرا در خانواده مؤمن پرورش داد و در بین هفتاد و سه فرقه مسلمان عزیز، مرا شیعه اثنی‎عشری قرار داد و مرا در بین این همه عاشق‎های گوناگون معشوقی خداگونه عنایت کرد، یعنی مرا عاشق امام حسین(ع) قرار داد.
شکر و سپاس بی‌پایان خدای را که مرا در بین این همه کشورها در ایران جای داد و در بین این همه رهبرها رهبری چون خمینی بیت‌شکن برای ما فرستاد.خداوندا! من چگونه این همه نعمت‌های تو را با این زبان الکن و قاصر شکر و سپاس‌گزاری کنم و براین شکرگزاری چه عملی بیابم که انجام دهم که جزء شاکرترین باشم.من فقط کوچک‌ترین کاری که می‎توانم انجام دهم آن هم نه به‌عنوان شکرگزاری، فقط برای نشان دادن سرور خود از این نعمت‌های بی‎پایانت این است که گوش به فرمان تو باشم و جانم را فدای آن‌ها کنم.
برادر و مادر و خواهران گرامیم و دوستان و آشنایان همه شما را دوست دارم ولی خدای را و مولا را بیشتر دوست دارم و برای آزادی مرقد مولا امام حسین(ع) به جبهه رفتم اگر توانستیم راه کربلا را باز کنیم بهتر است ولی اگر شهید شدم و لطف خدای شامل حالم شد ولی راه کربلا باز نشده بود، تقاضا دارم دوستانم زیاد سعی در دیدن صورت من نداشته باشید چون از روی همه خجالت می‎کشم ان‌شاءالله باز خواهد شد به دعای شما .مرا حلال کنید حفظ اسلام لازم‌تر از هر چیز است.
سخنی با مادر
مادر عزیزم! می‎دانم که فرزند خوبی برای شما نبودم و حق فرزندی را ادا نکردم، ولی از شما تمنا دارم که مرا ببخشید باز مادر می‎دانم از چهار سالگی یتیم بودم و تو فقط من را بزرگ کردی، امیدوارم مرا از ته قلب حلال کنید و دوستان مرا حلال کنند چون حق دوستی را نتوانستم ادا کنم.
مادر عزیزم و برادر و خواهران عزیزم بر مشکلات صبر کنید چون لازمه انقلابی بودن و مسلمان بودن تحمل مشکلات است.برادرم عزیزاله مرداد و سایر دوستانم! شما تا می‎توانید خدمت کنید و تقوی کسب کنید که هم بهترین توشه برای آخرت است و هم در جهان در آینده بتوانید پاسدار خوبی برای خون شهیدان انقلاب باشید و تقوی حاصل نمی‎شود مگر به دوستی با اهل‌بیت(ع).
ضمناً خانواده عزیزم! من شما را منع از گریه نمی‎کنم ولی اگر خواستید گریه کنید برای امام حسین(ع) گریه کنید و برای من هم در بین گریه‌ها دعا کنید.این برای من و شما بهتر است و هر کس من‌را دوست می‎دارد بداند شهید عزادار نمی‎خواهد بلکه پیرو می‎خواهد».
انتهای پیام//
کد مطلب: 242320