داخلی صفحه لرستان خبر
 
شهید حسینعلی پیشداد:
صبر کنید که صبر نشانه ایمان است
تاریخ انتشار : يکشنبه ۱۱ شهريور ۱۳۹۷ ساعت ۰۸:۰۸
در گلچینی از وصیت‌نامه شهید حسینعلی پیش‌داد آمده است: «با صبر و استقامت خود به دشمنان و دنيا بفهمانید که ما پیرو امام حسین(ع) و حضرت زینب(س) هستیم.صبر کنید که صبر نشانه ایمان است. راه من که همان خط امام و ولایت فقیه است ادامه بدهید»
صبر کنید که صبر نشانه ایمان است
 
به گزارش «ایثار واحد لرستان» به نقل از خبرگزاری ایکنا، شهید حسین‌علی پیش‌داد، به تاریخ ۱۷ آبان سال ۴۸ از پدری به نام رحم‌خدا و مادری مشهور به‌نام هاجر، در شهرستان الیگودرز، دیده به جهان گشود.
وی علم و سواد خود را تا پایان دوره ابتدایی ادامه داد و هم‌زمان با یازدهمین روز از بهار ۶۷ در منطقه دربنديخان عراق بر اثر اصابت ترکش به فیض شهادت نائل آمد و در آرامگاه ابدیش، قبرستان شهرستان الیگودرز به خاک سپرده شد.
در گلچینی از وصیت‌نامه شهید حسین‌علی پیش‌داد می‎خوانیم: «زندگی فعالیت در راه رسیدن به معشوق و الله است که یاد او انسان را آرامش می‌دهد. شهادت، وسیله زودتر رسیدن به خداست. و مادر جان! مبادا در مرگ من گریه کنی و کاری انجام دهید که دشمنان اسلام شاد بشوند. باید با صبر و استقامت خود به دشمنان و دنيا بفهمانید که ما پیرو امام حسین(ع) و حضرت زینب(س) هستیم.
صبر کنید که صبر نشانه ایمان است، راه من که همان خط امام و ولایت فقیه است ادامه بدهید و ان‌شاء‌الله همه شما از سربازان امام زمان(عج) باشید».
متن کامل وصیت‌نامه شهید حسین‌علی پیش‌داد
آن‌چه که در وصیت‌نامه این شهید الیگودرزی به چشم می‌خورد، عشق و ارادت به سرور و سالار شهیدان و خلوص نیت در کلام است.که متن کامل آن در ذیل از خاطرتان می‌گذرد.
«سلام بر مهدی موعود امام زمان (عج). سلام بر نائب برحقش خمینی بت‌شکن و درود به ارواح پاک شهیدان راه حق و رزمندگان اسلام. اینک که این نوشته را می‌خوانید خود در میان شما نبوده فقط یادی از من خواهد بود. پس باید بگویم که روزگار سخت غریبی را می گذرانید. باید رفت و از این زندان خلاصی یافت.
راستی زندگی چیست آیا آن‌چه ما داریم زندگی است آیا زندگی خوردن و خوابیدن. آسایش بدن است یا خیر؟ ولی من می‌گویم نه زندگی این نیست. زندگی در عشق معنی پیدا می‌کند. زندگی فعالیت در راه رسیدن به معشوق و الله است که یاد او انسان را آرامش می‌دهد «الا بذكر الله تطمئن القلوب» و از هرچه دنیا و دنیاپرستی است نجات می‌دهد و در آن عشق معنی پیدا می‌کند و جنبش و عملکرد انسان برای رضای خدا می‌شود و غیر رضای او کار دیگری انجام نمی‌دهد و هر چه او بخواهد همان را انجام می‌دهد.
عمر را بیهوده گذرانده‌ام و گناه بسیار کرده‌ام نزد خدا شرمنده‌ام. در این زمان و زندگی که خدمت به اسلام نکرده‌ام شاید مرگم بتواند در این راه مفید باشد و اگر خداوند به من توفیق شهادت نیز عطا فرماید لطف بسیار بسیار بزرگی در حق بنده کرده است. اگر شبانه‌روز به ستایش بپردازم نمی‌توانم یک هزارم شکر این نعمت بزرگ را به جا آورم.
شهادت، وسیله زودتر رسیدن به خداست و شهادت وسیله‌ای است برای رسیدن به هدف. خداوند به همه ما توفیق شهادت خالصانه در راه خودش عطا فرماید و از عمر ما بکاهد و بر عمر امام بیفزاید.
سخن شهید حسین‌علی پیش‌داد با مادرش
مادر جان! تو خیلی برای من زحمت کشیدی و حق بزرگی بر گردن من داری و من نتوانستم حق مادریت را ادا کنم و تو را زیاد اذیت کرده‌ام و باعث ناراحتی شما شده‌ام از شما خواهش می‌کنم که مرا ببخشید و از من راضی باشید و از خداوند بزرگ برای بنده‌ای روسیاه و گناهکار طلب آمرزش بخواه.
مادر جان! مبادا در مرگ من گریه کنی و کاری انجام دهید که دشمنان اسلام شاد بشوند. باید با صبر و استقامت خود به دشمنان و دنیا بفمانید که ما پیرو امام حسین(ع) و حضرت زینب(س) هستیم. من اگر توفيق شهادت بیابم به بالاترین سعادت رسیده‌ام پس چه مقامی بالاتر از مقام شهید. خوشحال باش و افتخار کن که ثمره ۲۴ سال زحمت خود را به پای پیروزی دین خدا ریختی و امانت را به صاحبش برگردانده‌ای و دعا کن که خداوند ان‌شاء‌الله این ثمره را از شما قبول کند. مادر هر وقت که به یاد من گریه می‌کنی برای امام حسین(ع) و اهل بيتش گریه کن و دعا کن که بنده با شهدای اسلام محشور شوم.
سخن شهید حسین‌علی پیش‌داد با پدرش
پدر جان! من هیچ وقت در زنده بودنم نتوانستم حقی را که شما به گردنم داشتید ادا کنم. شما حق زیادی به گردن من دارید. اگر من در این راه قدم گذاشتم شما بودی که همیشه مرا در امور دینی تشویق می‌کردی و خدا را شکر می‌کنم که به انحراف کشیده نشدم و يقيناً شما هم از این که فرزند خود را برای پیروزی دین خدا داده‌اید در پیشگاه خداوند اجر بزرگی خواهید داشت و باید خوشحال باشید و صبر کنید که صبر نشانه ایمان است. پدر جان! امیدوارم که مرا ببخشید و در پیشگاه خداوند برای ما دعا کنید.
برادران عزیز! شما برادران خوبی بودید اما شاید من حق برادری شما را ادا نکرده باشم مرا ببخشید و برادران هر وقت به یاد من افتادید و دلتان شکست برای امام دعا کنید و پیروزی اسلام و آمرزش من را از خدا طلب نمایید و راه من که همان خط امام و ولایت فقیه است ادامه بدهید و ان‌شاء‌الله همه شما از سربازان امام زمان(عج) باشید و سخنان امام را مو به مو عمل کنید و قدر پدر و مادر را بدانید و به امامان احترام بگذارید تا انشاءالله عاقبت شما به خیر باشد.
سخن شهید حسین‌علی پیش‌داد با خواهرانش
خواهران عزیز و مهربان! مرا ببخشید و حلالم کنید و شما خواهران عزیز شما را به خدا قسم می‌دهم قدر و ارزش یکدیگر را بدانید و از غیبت و حسد و دروغ و حب دنیا پرهیز کنید. وقتی که از این‌ها دوری کنید این‌قدر ایمان شما قوی می‌شود که احساس می کنید که خدا را دارید می‌بینید.
و عزیزانم! بهترین هدف الله است و کسی‌که می‌تواند ما را زودتر به الله برساند خط ولایت فقیه است و اگر خواستید به یاد من گریه کنید برای امام حسین(ع) و خانواده‌اش گریه کنید و پیرو حضرت زینب(س) باشید و از این بانوی عزیز درس فداکاری و ایثار و صبر را یاد بگیرید.
در پایان چند نکته و چند درخواست از خانواده‌ام و کلیه خواهران و برادران مسلمان که این وصیت نامه را خوانند می‌شنوند دارم. امیدوارم که خداوند به همه شما توفيق اجر بزرگ عنایت کند و خواهران و برادران عزیز وجود مقدس امام عزیز، خمینی کبیر نعمت بزرگی است که خداوند به ما عطا فرمود. شکر این نعمت را به‌جای آورید و قدرش را بدانید و تا آخرین نفس و قطره خون امام عزیز را تنها نگذارید و به دستورات او مو به مو عمل کنید و بدانید دستورات او دستورات خداست و سنگرهای عظیم را خالی نگذارید و هر کسی‌که بر گردن من حقی دارد که من نتوانستم که حق او را ادا کنم و یا غیبتش را کرده‌ام، مرا ببخشد و ان‌شاء الله خداوند نیز شما را خواهد بخشید.
و از خواهران و برادران عزیز می‌خواهم که راه رزمندگان را ادامه بدهند تا ندای «الله اكبر» و «لا اله الا الله» و «محمد رسول‌الله» و «علی ولی‌الله» بر جهان موج برافکند تا دنیا بداند که ما برای زنده شدن دین اسلام انقلاب کرده ایم و تا آخرین قطره خون هم ایستاده‌ایم.
سخن شهید حسین‌علی پیش‌داد با همسرش
و همسر عزیزم! می‌دانم از موقعی‌که من با تو ازدواج کرده‌ام اکثر اوقات پیش تو نبودم و چیزی‌که تو می‌خواستی و وظیفه‌ام بود که برایت فراهم کنم نتواستم فراهم کنم. همسر عزیزم! خیلی خیلی باید مرا ببخشید. چه کنم که اسلام در خطر بود و باید بیشتر اوقات را برای اسلام و قرآن می‌گذاشتم و به ندای «هل من ناصر» حسین زمان، خمینی بت‌شكن لبيك می‌گفتم. همسر عزیزم! خداوند به شما ان‌شاء ‌الله صبر عنایت بفرماید و شما را از مقربان خاص درگاهش قرار بدهد و در پاکدامنی و گذشت و اخلاق نیکو برای دیگران الگو باشید و رهرو حضرت فاطمه(س) و دختر گرانبهایش زینب(س) باشید. همسر عزیزم! از تو خواهش می‌کنم که مرا ببخشید و از من راضی باشید چون می‌دانم که به تو بد کرده‌ام و نتوانستم حق شوهریت را ادا کنم، چه کنم بیش از این نتوانستم. خلاصه به بزرگواری و گذشت خود مرا ببخش و از خداوند قادر می‌خواهم که به شما اجر و صبر جزیل عنایت فرماید.
انتهای پیام//
کد مطلب: 257656