ماجرای هفت سال مفقودی پیکر ذاکر شهید امام حسین(ع)

20 شهريور 1398 ساعت 14:20

صدای بم و زنگ داری این نوکر امام حسین(ع) زبانزد بود و این خودش به سوز صدایش اضافه می‌کرد. شهید بنی جمالی در امر آموزش خیلی جدی بود.


به گزارش «ایثار تهران» به نقل از ایسنا،‌ جعفر طهماسبی از رزمندگان پیشکسوت و تخریب‌چی دوران دفاع مقدس در خاطره‌ای از مداح شهید داوود بنی‌جمالی روایت می‌کند: اسمش داوود بود اما بیشتر مجید صدایش می‌کردند. از مربیان و فرماند هان پادگان آموزشی ۲۱ حمزه به شمار می‌رفت و بسیاری از رزمنده‌ها که بعدا شهید شدند زیر دست او آموزش دیده بودند.
صدای بم و زنگ داری این نوکر امام حسین(ع) زبانزد بود و این خودش به سوز صدایش اضافه می‌کرد. شهید بنی جمالی در امر آموزش خیلی جدی بود. اما بعد از کار با همه نیروهایش گرم می‌گرفت. بالاخره هرطوری بود برای عملیات‌ها خودش روا به جبهه می‌رساند تا از نزدیک شاهد رزم دست پرورده‌هایش باشد.
این مداح متواضع و مخلص در ایام فاطمیه و در عملیات«کربلای۵» از  غرب کانال ماهی به عرش پرکشید.پیکر مطهر این ذاکر اباعبدالله الحسین(ع) بیش از هفت سال بر خاک شلمچه برجای ماند و سال ۷۷ در گلزار شهدای بهشت زهراء(س) در قطعه ۲۶ برای همیشه آرام گرفت.
انتهای پیام/


کد مطلب: 305941

آدرس مطلب: http://isaar.ir/doc/news/fa/305941/

ایثار
  http://isaar.ir